2007/May/18

.....Cry....

โหมด :: เศร้า สะเทือนใจ ไม่มี NC นะ

LoveLy Day Ice-Cream
" วันนี้เหนื่อยจังเลย เนอะ วอน ฮัน " ฮีชอลพูดในขณะที่กำลังยุ่งอยู่กับการเก็บร้าน
" วันนี้คนเยอะเป็นพิเสดเลยนะ พวกนายว่ามั๊ย " ซีวอนพูดพร้อมกับเช็ดโต๊ะสีขาวตรงหน้า
" ก็วันนี้มันต้นเดือนนี่นา สงสัยเงินเดือนออก เลยมานั่งกินไอศครีมกัน " ฮันเกิง ง่วนอยู่กับการคิดบัญชี
ร้านไอศครีมแห่งนี้ เป็นร้านที่ 3 หนุ่ม ลงมือลงแรง ลงทุนร่วมกัน สร้างมันขึ้นมา พวกเค้าทั้ง 3 เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว รักและผูกพันกันมากเหลือเกิน..............
" ฮัน วันนี้วาเลนไทน์นายจะไปไหนรึเปล่า " ซีวอนถามฮันเกิง พลางส่องกระจก ตรวจดูความเรียบร้อยของตนเอง วันนี้แต่งตัวซะหล่อเลย^^
" ก็ว่าจะไปบอกความในใจให้คนๆนึงรู้ แล้วนายหละ " ฮันเกิงพูดพร้อมกับหันไปมองเพื่อนรัก หน้ากระจกบานใหญ่
" นายกับฉัน ใจตรงกันอีกแล้วนะ ฮัน แล้วนี่ ฮีชอลไปไหนหว่า "
" ฮีชอล ไปที่ร้านหนะ เห็นบอกว่า ฝากทงเฮกับลีทึกไว้ตั้งแต่เช้า จะรีบไปช่วยงาน " ฮันเกิงกล่าวเสียงเรียบ
" เราสองคนก็รีบตามไปเถอะ ฮัน "
" อืม ไปสิ " สองหนุ่มเดินออกจากห้องพัก ( แต่งตัวซะหล่อเลย ^^ ) ในมือของซีวอนถือ ดอกกุหลาบสีแดงสดช่อใหญ่ ส่วนฮันเกิงก้อมีกุหลาบสีขาวช่อใหญ่ไม่แพ้กัน
" วอน นายนัดคนๆนั้นไว้ที่ไหนเหรอ "
" ร้านของเราไง แล้วนายหละ ฮัน "
" เหมือนกันอีกแล้วหละ 555++ " ฮันหัวเราะออกมาก เสียงดัง
" เด๋วชั้นตามไปที่ร้านนะฮัน สั่งทำชอคโกแลตไว้หนะ " ซีวอนยิ้มกริ่มแล้วเดินแยกตัวออกมา
..............................................
" หวัดดีทงเฮ ฮีชอลอยู่ไหน นายเห็นเค้าบ้างม่ะ " ฮันเกิงทักทายทงเฮ
" ดีฮัน ฮีชอลอยู่หลังร้านหนะ กำลังล้างแก้วอยู่หนะ "
" ขอบใจนะ "
" หวัดดีฮัน ดอกไม่สวยจังเลยอ่ะ "
" นายชอบเหรอ ลีทึก บอก เจ้าหมีคังซื้อให้ซักช่อดิ " ฮันพูดสวนกลับไปทันทีที่ลีทึกพูดจบ
" รายนั้นอะเหรอ ไม่ต้องบอกหรอก เดี๋ยวเค้าก้อมาพร้อมกับดอกไม้ช่อใหญ่ อิอิ "
" ชั้นขอตัวก่อนนะ ด๊อง ทึก " ฮันปลีกตัวออกมา แล้วเดินไปหลังร้าน
" ฮีชอล ทำอะไรอยู่หนะ "
" ซ่อมรถอยู่มั๊ง ฮัน ก็เห็นอยู่เนี่ย ว่าล้างแก้ว มาช่วยกันหน่อยสิ " ร่างบางพูด และหันไปมองหาร่างของเพื่อนสนิทที่พึ่งเดินเข้ามา
" นี่ ชันให้นาย รับไปสิ " ดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่ ถูกยื่นไปตรงหน้าของร่างบาง
" สวยจังเลยฮัน ขอบใจนะ ว่าแต่ นายมาให้ฉันทำไมเหรอ "
" ก็วันนี้ วันวาเลนไทน์ วันแห่งความรัก ฉันก็อยากจะให้ดอกไม่กับคนที่ฉันรัก " ฮันยื่นมือไปจับมือเรียวของร่างบาง
" ฮีชอล ชั้นรักนาย "
" อะไรนะฮัน นายอย่ามาล้อเล่นแบบนี้นะ "
" ชั้นไม่ได้ล้อเล่นนะ ฉันรักนายจริงๆ รักนายมาก รักนายมานานแล้ว นายให้โอกาสชั้นเถอะนะ คบกับชั้นเถอะ "
" ...................... " ฮีชอลก้มหน้านิ่ง อาจเป็นเพราะความตกใจ น้ำตาเริ่มคลอ และ ไหลลงมาเป็นสาย
" ฮัน นายทำอะไรฮีชอลหนะ นายทำบ้าอะไร ฮีชอลถึงได้ร้องไห้ " ซีวอนพุ่งตรงเข้ามา พลักอกของฮันเกิงออก
" ไม่เกี่ยว กับนาย ซีวอน " ฮันพูดเสียงกร้าว
" เกี่ยวซิ จะไม่เกี่ยวได้ยังไง ในเมื่อนายทำให้คนที่ชั้นรักต้องเสียน้ำตา "
" นายว่าไงนะซีวอน นายรักฮีชอลงั้นเหรอ "
" ใช่ ชั้นรักฮีชอล วันนี้ที่ชั้นมาที่นี่ ชั้นก็มาเพื่อจะบอกเค้า ว่าชั้น รักเค้า "
" นายมันบ้า ซีวอน นายจะมารักคนๆเดียวกับชั้นได้ยังไง ฉันมาที่นี่เพื่อบอกรักฮีชอลนะ "
" นายว่าไงนะฮัน นายมาเพื่อบอกรักฮีชอลอย่างนั้นเหรอ "
" ใช่ แล้วจะทำไม " ซีวอนและฮีชอลมองหน้ากัน สายตาสองคู่นั้นช่างน่ากลัวเสียนี่กระไร
" พวกนายบ้าไปแล้วเหรอ เงียบซะทีได้มั๊ย " ฮีชอลตวาดเสียงดัง น้ำตาไหลอาบแก้มขาวเนี่ย
" ออกไปก่อนได้มั๊ย ชั้นอยากอยู่คนเดียวซักพัก "
" แต่นายไม่ควรอยู่คนเดียวนะ นายกำลังไม่สบายใจ "
" ให้ชั้นกะวอนอยู่เป็นเพื่อนเถอะ ทุกครั้งที่นายร้อง พวกเราอยู่เคียงข้างนายเสมอ "
" ออกไปเถอะ ชั้นอยากอยู่คนเดียว "
ชายหนุ่มทั้งสองเดินออกมาทางหลังร้าน เพื่อให้ร่างบางได้อยู่คนเดียวซักพัก
" นายทำฮีชอลร้องไห้ นายทำบ้าอะไรหนะฮัน "
" ชั้นเปล่า ชั้นแค่บอกความในใจออกไป แล้วเค้าก็ร้องไห้ออกมา "
" นายไม่ได้ทำอะไรเค้าแน่นะ ฮัน "
" นี่นายไม่เขื่อใจชั้นแล้วเหรอ วอน ชั้นรักเค้ามากนะ มากจนคิดว่าคงอยู่ต่อไปไม่ได้ ถ้าไม่มีเค้า "
" ชั้นเองก็รักเค้ามาก ถ้าขาดเค้าไปชั้นคงไม่สามารถหายใจอยู่บนโลกใบนี้ได้ "
" แล้วนายคิดว่าฮีชอล เค้าจะเลือกกนาย หรือว่าชั้น นายคิดว่าไงซีวอน "
" ชั้นไม่รู้ แต่ถ้าเค้าเลือกนาย ชั้นจะถอยออกไปเอง "
" ชั้นเองก้อเหมือนกัน ถ้าเค้าเลือก นาย ฮังเกิงคนนี้จะเป็นผ่ายไปเอง "
แล้วสวนหลังร้านก็ตกอยู่ในความเงียบ เนิ่นนาน จนกระทั่ง มีอีกร่างเดินเข้ามา
" ชั้นของนั่งด้วยคนได้มั๊ย " ร่างบางยิ้มอย่างอ่อนโยน และแทรกตัวลงนั่งระหว่างซีวอนและฮันเกิง บนม้านั่งตัวยาว เมื่อทั้งสองหนุ่มพยักหน้ารับ
" ฮีชอล ชั้นขอโทษนะที่ทำให้นายต้องร้องไห้ "
" ไม่เป็นไร ฮัน ชั้นไม่ได้เป็นอะไร ตอนนั้นแค่ตกใจหนะ "
" ฮีชอล จะเป็นไปได้มั๊ยถ้าชั้น จะถามคำถามนายว่า.......เอ่อ........." ซีวอนอ้ำอึ้ง
" ถามว่าชั้นจะเลือกใครงั้นเหรอ แล้วพวกนายไม่กลัวคำตอบหรือไง " ฮีชอลพูดทีเล่นทีจริง
" ไม่ว่านายจะเลือกใคร เราอีกคนที่เหลือ จะป็นฝ่ายไปเอง " ฮันเกิงพูดอย่างหนักแน่น
" แล้วถ้าชั้นบอกว่า ชั้นเลือกไม่ได้หละ "
" หมายความว่าไง นายไม่ได้รักชั้น หรือซีวอนเหรอ "
" ไม่ใช่หรอก เพียงแต่ว่า ชั้นขาดพวกนายคนได้คนหนึ่งไปไม่ได้ต่างหากหละ พวกนายรู้มั๊ยว่าพวกนายสองคนเป็นทุกสิ่งุกอย่างสำหรับชั้น ซีวอนนายเป็นผู้ชายในฝันของฉันเลยนะ น่ารัก อบอุ่น คอยปกป้องฉันเสมอ ส่วนนายฮันเกิง นายเป็นผู้ชายที่แสนดี อ่อนโยน นายคอยดูแลฉัน อยู่เคียงข้างกันเสมอ ฉันเลือกพวกนายคนใดคนนึงไม่ได้จริงๆ " ฮีชอลพูดออกมาทั้งน้ำตา กุมมือของชายหนุ่มทั้งสองแน่น
" อย่าร้องไห้อีกเลย ฮีชอล " ซีวอนเช็ดน้ำตาออกจากแก้มขาวเนียน
" กลับบ้านเถอะนะ เด๋วพวกชั้นจะไปส่งนายที่บ้าน โอเคมั๊ย "
" ส่งแค่นี้นะฮีชอล "
" ไม่เข้าไปนั่งเล่นในบ้านก่อนเหรอ "
" ไม่หละ เดี๋ยวพวกฉันต้องรีบกลับ ดึกมากแล้ว "
" บาย ฝันดีนะ ซีวอน ฮังเกิง "
" ฝันดีนะ ฮีชอล "
ระหว่างทางเดินกลับบ้านที่ตกอยู่ในความเงียบ ซีวอนและฮันเกิงรู้สึกเหมือนมันยาวไกลเหลือเกิน ทั้งๆที่อยู่ถัดจากบ้านของฮีชอลมาแค่ ซอยเดียวเท่านั้น
" ซีวอน ชั้นว่าถ้าฮีชอลได้อยู่กับนายเค้าคงจะมีความสุขมากแน่ นายทั้งอบอุ่น ใจดี นายคอยปกป้องฮีชอลอยู่เสมอเลย " ฮันทิ้งตัวลงบนที่เตียงของตน
" ไม่หรอก นายต่างหากที่คู่ควรกับเค้า นายทั้งอ่อนโยน และแสนดี ฮีชอลจะมีความสุขเสมอเวลาอยู่ใกล้ๆนาย " ซีวอนนั่งลงที่ปลาเตียงของตน ก้มหน้านิ่ง
กลางดึกคืนนั้นซีวอนนอนพลิกตัวไปมา คิดไม่ตกกับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ เค้าเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักตรงหัวเตียง หยิบยานอนหลับขึ้นมากำไว้แน่ ก่อนบรรจงเขียนข้อความลงบนกระดาษโน๊ตสีหวานบนโต๊ธ ข้างเตียง
" ลาก่อนนะ เพื่อนรักทั้งสองของฉัน ฝากดูแลฮีชอลด้วยนะฮันเกิง ชั้นมันไม่คู่ควรกับนายฮีชอล ชั้นจะเป็นฝ่ายไปเอง " ซีวอน กรอกยานอนเข้าปากจนหมดขวด วางกระดาษโน๊ตไว้บนโต๊ะ แล้วข่มตานอน โดยไม่ได้หันไม่มองคนที่นอนอยู่บนเตียงตรงข้ามกันตน
บนเตียงของฮันเกิง ร่างของเค้าทอดตัวนิ่ง มองเผินๆเหมือนเค้ากำลังหลับอย่างสบาย แต่ถ้ามองไปที่ข้อมือของเค้า จะเห็นรอยกรีดลึก เค้ากรีดแค่ครั้งเดียวเท่านั้น แต่ตัดเส้นเลือดใหญ่พอดี เลือดสีแดงสด เปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนจนเปียกชุ่ม มืออีกข้างกำกระดาษโน้ต ที่ขีดเขียนข้อความฝากคนที่ตนรักไว้กับเพื่อนที่ตนรักที่สุด
" ซีวอน นายต้องดูแล ฮีชอลดีๆนะ ชั้นรักเค้ามาก และชั้นก็รักนายมากเหมือนกัน นายคงทำให้เค้ามีความสุขได้มากกว่าฉัน "
...................................................
เสียงออดหน้าบ้านดังอยู่นานแล้ว แต่ไร้วี่แววของคนที่จะมาเปิดประตูให้
" พวกนายไปไหนกันนะ ซีวอน ฮันเกิง ไม่ยอมไปร้าน โทรหาก็ไม่รับสาย " พูดพลางกดโทรสับมือถือ
" ฮัลโหล ทงเฮเหรอ นายอยู่ไหนหนะ ช่วยหยิบกุญแจสำรองบ้านวอนกะฮัน ในลิ้นชักข้างหัวเตียงให้ชั้นหน่อย เอามาให้ชั้นที่หน้าบ้านของสองคนนั้นนะ โอเคๆ แล้วเจอกัน "
ไม่นานนักทงเฮ และ ลีทึก ก็มาถึงพร้อมกับกุญแจสำรอง
" พวกนั้นไม่อยู่บ้านเหรอ ฮีชอล "
" ไม่รู้สิ แต่เห็นไฟหน้าบ้านยังเปิดอยู่ เลยจะเข้าไปปิดหนะ แล้วกะว่าจะเข้าไปจัดห้องด้วย ไม่ได้เข้ามาเลยช่วงนี้ ป่านี้รกเป็นรังหนูแล้วมั๊ง " ทันทีที่ฮีชอลไขกุญแจบ้าน ก็รู้สึกแปลกๆ ใจหวิวๆ
" นายเป็นอะไรหนะ หน้าซีดเชียว เด๋วพวกเราสองคนช่วยจัดบ้านแล้วกันนะ " ลีทึกพูดกับเพื่อนด้วยความเป็นห่วง
" ไม่รู้สิ รู้สึกแปลกๆหนะ ใจหวิวๆชอบกล สองคนนั้นจะเป็นอะไรรึเปล่านะ "
" อย่าคิดมาสิ นายเข้าไปนอนพักก่อนดีมั๊ย ทึกกี้ มาช่วยกันพยุงฮีชอลหน่อย "
ทันทีที่เปิดประตูหน้องเข้าไป เสียงกรีดร้องก้อดังขึ้น
ร่างของซีวอนนอนอยู่บนเตียงของเค้า ร่องรอยของการดิ้นอย่างทุรนทุรายก่อนจะสิ้นลม ข้าวของบนหัวเตียงถูกปัดลงมากระจัดกระจาย ส่วนอีกร่าง นอนอยู่บนเตียงข้าง เลือดแดงฉานไหลจากเตียงหยดลงบนพื้นห้องสีขาวจะเจิ่งนอง
ฮีชอลหมดสติล้มลง ทงเฮรับร่างของฮีชอลไว้ได้ทัน ลีทึกลนลาน รีบความหาโทรศัพแล้วโทรแจ้งโรงพยาบาล และ สถานีตำรวจ
หลังจากให้ปากคำ ทงเฮและลีทึกพาฮีชอลกลับบ้าน ฮีชอลไม่พูดอะไรกับใครอีกเลย ผ่านไปสามวันแล้ว เอาแต่ร้องไห้ ไม่กินข้าว ไม่กินน้ำ ไม่นอน ไม่พูดกับใคร เพียงแค่บ่นพึมพำกับตัวเองว่า " อย่าทิ้งชั้นไป ชั้นอยู่ไม่ได้ท่าไม่มีพวกนาย " ทงเฮ และ ลีทึก มองฮีชอลแล้วกอดคอกันร้องไห้ สงสารเพื่อนคนนี้มากมาย เวลาผ่านไป 7 วันแล้ว ฮีชอลก้อยังไม่ดีขึ้น ยังคงร้องไห้อยู่อย่างนั้น ทงเฮและลีทึก ผลัดกันดูแลเพื่อนรัก จนบางครั้งไม่ได้หลับไม่ได้นอน เพราะฮีชอลเริ่มขาดสติ ทำร้ายตัวเองอยู่บ่อยๆ ของมีคมทุกอย่าง ถูกเก็บซ่อนไว้เป็นอย่างดี
" ทงเฮ ฮีชอลหายไปไหน " ลีทึกถามหลังจากเปิดประตูเข้ามาในบ้าน
" ............................. "
" ทงเฮ ชั้นถามไม่ได้ยินเหรอ นายร้องไห้ทำไมหนะ นายเป็นอะไร แล้วฮีชอลหละ " ลีทึกถามด้วยความกระวนกระวาย
ทงเฮวิ่งเข้ามากอดลีทึกไว้แน่น
" ฮีชอลทิ้งเราไปแล้ว เค้าทิ้งเราสองคนไปแล้ว ฮือ ฮือ..... " ทงเฮร้องไห้ฟูมฟาย
" เค้าทิ้งเราไปไหน หยุดร้องเดี๋ยวนี้นะ ตอบชั้นมาซิ อธิบายมา ใจเย็นๆ "
" มีโทรศัพย์จากโรงพยาบาล โทรมาบอกชั้นว่า ให้ไปรับศพฮีชอล เค้าวิ่งตัดหน้ารถยนต์ที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูง ชั้น..ชั้น ขอโทษนะทึก ที่ดูแลเค้าไม่ได้ ฉันแค่เข้าไปอาบน้ำ ออกมา ฮีชอลก้อหายไปแล้ว ฉันตามหาแล้วแต่ไม่เจอ ชั้นโทรหานายแต่นายก้อปิดเครื่อง ฮือ ฮือ ชั้นขอโทด "
" ทงเฮ มีสติหน่อย เรารีบไปโรงพยาบาลกันเถอะ "
งานศพของฮีชอลผ่านไปแล้ว ร้าน ไอศครีมที่พวกเค้าทั้ง 3 คนรักยังคงเปิดให้บริการต่อไป โดยมี ลีทึก ดงเท เป็นคนดูแลร้านแทน เพื่อนๆของเขา
ทุกวันลีทึกและทงเฮ จะเอาดอกกุหลาบสีขาวและสีแดง มาปักแจกันตกแต่งร้าน และวางไว้หน้ารูปถ่ายของเพื่อนรักทั้งสาม ที่ถูกวางไว้ บนโต๊ะตัวในสุด ริมหน้าต่าง โต๊ะ ที่ทั้งสามใช้เป็นที่นั่งคุยเรื่องราสต่างๆที่ผ่านมาในแต่ละวัน โต๊ะแห่งความทรงจำของพวกเขา
ดวงวิณญาณ 3 ดวง ที่ยังเฝ้าดู วนเวียนอยู่ภายในร้านที่เขารัก และสัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป
.......................................................................
จบแล้ว ซะงั้น ^^
ติชมกันได้นะจ๊ะ
ช่วงนี้คนแต่งแบบว่า อารณม์หดหู่พิกล เลยแต่งฟิคแนวนี้ออกมา
หากไม่ถูกใจใครก็ขอโทษด้วยนะค่ะ
..................................................................................................................................
18 / 05 /07

ผู้แต่ง :: ^^ โมจิ ^^ ใบเฟิร์น ^^ ( คนเดียวกัน ) อิอิ

Comment

Comment:

Tweet


ซึ้งมากคับcry
#8 by ryo (110.49.193.227) At 2010-10-02 21:52,
กบเองน้า แห่ะๆ


ม่ะอยากอ่านฟิค เด๊ยวมันอดไม่ได้

ช่วงเน้ต้องพัก เปิดเทอมแล้ว

ไว้อยากอ่านจะมาอ่านของพี่เฟิร์นคนแรกรุย



คิดถึงเหมือนกัน ว่าแต่ จะให้ไปหาที่ไหนล่ะจ้า


ตัวเราไกล แต่ใจเราใกล้กันนะ ฮ่าๆ*


คิดถึงเหมือนกัน เห้นพี่โบว์บอกว่า พี่เฟิร์นคิดถึง ดีใจน้าเนี่ย


ง่า...ม่ะรู้จะเม้นอารายแล้ว


ไปก่อนล่ะกันน้าค่า จุ๊บๆ


แว๊บ!
#7 by ★☆ 맞는예성 ☆★ (58.9.76.208) At 2007-05-21 15:47,
มี๊อ่ะ แงงงงงงง ( เอามือกุมหัว )

เศ้ราอ่ะมี๊ ทามมัยซินต้องตายด้วยอ่ะ

TT^TT ฟิคเรื่องแรกของมี๊เศร้าอ่ะ

แต่ก้อหนุกนะค่ะ แต่งเรื่องต่อไปน้า

แต่ม่าเอาแนวนี้ละน้ามี๊

มานเศร้าอ่ะ สู้ๆนะค่ะ

แต่งต่อไปน้า
#6 by !3eau (58.9.94.159) At 2007-05-20 19:35,
โหมี๊ เศร้ามาก...

หนุกๆๆ

สงสารวอน ซิน ฮัน - -

ค่อยยังชั่วหน่อยที่ไม่เหมือนเรื่องนั้น
ที่วอน-ฮันตายแล้วอยู่ด้วยกัน
ทิ้งซินซะงั้น

เรื่องนี้ดีนะมี๊
#4 by nekkie-wonnie (58.9.2.58) At 2007-05-19 01:53,
เฮือกกกกกก ฆ่าตัวตายตามเจ๊ซิน
#3 by Graphy_Dev@_HHz (203.113.32.12) At 2007-05-19 01:20,
ดีจ้าเฟิร์น พึ่งรู้ว่าแต่งฟิคนะเนี่ย อิอิ

แต่ไมมันเศร้าจังอ่า แต่งต่อไปนะสู้ๆ

เอาฟิคไปลงให้ที่บอร์ดเราบ้างจิ

http://noantiweloveu.proboards51.com/index.cgi

บายๆจ้า มิส มิส นะ
#2 by ...lovely... At 2007-05-18 23:06,
แง่มมมม ฮีชอลตายอ่ะ

สงสาร นี่ขนาดเรื่องแรกนะเนี่ย

ยังเขียนดีขนาดนี้

สู้ๆนะจ้ะ

เขียนมาอีก

แล้วจิมาอ่าน

ว่างๆเอา ฟิคมาลง ที่นี่ก็ได้ http://tvxqdreamland.invisionplus.net

welcome จ้า